1944'de Avusturyalı hekim Hans Asperger tarafından "otistik piskopati" olarak tanımlanmıştır.
Etyoloji bilinmiyor, otistik bozuklukta olan sebepler sorgulanıyor.
DSM-IV tanı ölçütleri:
A. Aşağıdakilerden en az ikisinin varlığı ile kendini gösteren
toplumsal etkileşimde nitel bozulma:
toplumsal etkileşim sağlamak için yapılan el-kol hareketleri, alınan vücut
konumu, takınılan yüz ifadesi, göz göze gelme gibi birçok sözel olmayan davranışta
belirgin bozulmanın olması
yaşıtlarıyla gelişim düzeyine uygun ilişkiler geliştirememe
diğer insanlarla eğlenme, ilgilerini ya da başarılarını kendiliğinden
paylaşma arayışı içinde olmama (örneğin ilgilendiği nesneleri göstermeme,
getirmeme ya da belirtmeme)
toplumsal ya da duygusal karşılıklar vermeme
B. Aşağıdakilerden en az birinin varlığı ile kendini gösteren davranış,
ilgi ve etkinliklerde sınırlı, basmakalıp ve yineleyici örüntülerin olması:
ilgilenme düzeyi ya da üzerinde odaklanma açısından olağan dışı,
bir ya da birden fazla basmakalıp ve sınırlı ilgi örüntüsü çerçevesinde
kapanıp kalma
özgül, işlevsel olmayan, alışılageldiği yapılan gündelik işlere
ya da törensel davranış biçimlerine hiç esneklik göstermeksizin sıkı sıkıya
uyma
basmakalıp ve yineleyici motor mannerizmler (örneğin parmak şıklatma, el çırpma
ya da burma ya da karmaşık tüm vücut hareketleri)
eşyaların parçalarıyla sürekli uğraşıp durma
C. Bu bozukluk, toplumsal, mesleki alanlarda ya da önemli diğer işlevsellik alanlarında
klinik olarak belirgin bir sıkıntıya neden olur
D. Dil gelişiminde klinik açıdan önemli bir gecikme yoktur (örneğin 2 yaşına
geldiğinde tek tek sözcükler, 3 yaşına geldiğinde iletişim kurmaya yönelik
cümleler kullanılmaktadır)
E. Bilişsel gelişmede ya da yaşına uygun kendi kendine yetme becerilerinin gelişiminde,
uyumsal davranışta (toplumsal etkileşim dışında) ve çocuklukta çevreyle
ilgilenme konusunda klinik açıdan belirgin bir gecikme yoktur.